A’râf Ehlinden Zalime Düşme Korkusu ve İnsanın İkilemi
A’râf ehlinin zalimlerle aynı safta yer alma korkusu, insanın ahlaki kayıtsızlığını sorguluyor.
MURAT KAYACAN / HAKSÖZ HABER
Gözleri cehennemliklerin tarafına çevrildiği zaman, “Ey Rabbimiz! Bizi zalimler topluluğu ile birlikte kılma!” derler.(el-A`râf 7/47)
Günümüz insanı, bakışlarını istediği yöne çevirebilme yeteneğiyle, görmek istemediği acı gerçeklerden uzak durarak kendine sahte bir dünya inşa etme yanılsaması içerisindedir. Ancak, bu yanılsama, A’râf sûresinin 47. ayetinin çarpıcı tasvirleriyle sarsılır. Varlık sahnesinin en yüksek gözetleme kulesinde bulunan A’râf ehlinin, iradelerinin ellerinden alındığı ve bakışlarının artık kendi seçimleri olmaktan çıkarak zorunlu bir yüzleşmeye dönüştüğü korkunç an, insanoğlunun en büyük kibri olan “görme iradesi”nin sıfırlandığı bir durumu gözler önüne serer. Bu an, yarım kalmışlığın ağır bedelinin farkına varıldığı ve asrımız insanının ahlaki kayıtsızlığına yönelik sarsıcı bir uyarı niteliğindedir.
